مسلما مضرات کشیدن سیگار زیاد است! اگر این عمل در هنگام شیردهی اتمام شود بی گمان مضرات آن دو چندان خواهد بود.
عوارض سیگار در دوران شیردهی می تواند اثرات زیاد مخربی بر سلامت والده و مولود بگذارد.باید الی حد امکان از سپریدن این عمل بدست مادران پیشگیری یا بازدارندگی کرد.
اگر مادری در دوران شیردهی سیگار می کشد، باید نکات ذیل را رعایت کند الی عوارض سیگار در دوران شیردهی او لغایت حد شدنی کاهش یابد.
از عوارض سیگار در دوران شیردهی آن است که نیکوتین و سایر موادی که از طریق سیگار وارد خون شما می شود از راه شیر به مولود شما نیز انتقال می یابد. برخی از پزشکان می گویند که مادرانی که در دوران شیردهی سیگار می کشند نباید از راه به مولود خود شیر دهند. اما بیشتری بر این ایمان هستند که به هر حال شیر مادر از شیر خشک یا شیر گاو بهتر و مفیدتر است. پس می نا با رعایت بعضی نکات از عوارض سیگار در دوران شیردهی بازداری کرد.
محتویات شیر والده از موادی تشکیل شده است که کودک را در روبرو بعضی گزند ها و مرض ها ایمن می نماید. حتی شیر والده برخی عوارض سیگار در دوران شیردهی را در کودک بی نشانه می کند. مادرانی که دود سیگار یا قلیان بو کردن- بوییدن می کنند، شیر والده موجب می شود الی مضرات برآمده از دود برای نوزادان به ویژه لغایت قبل از شش ماهگی بی نشانه شود. توصیه می شود که مادران در دوران شیردهی سیگار نکشند اما اگر سیگار می کشند شیردهی ی گذرگاه موثرتری برای فرزندان می باشد.
اگر در دوران شیردهی سیگار می کشید و نمی توانید آن را ترک نمایید بهتر است روش های ذیل را آزمون کنید:
قابل توجه مادرانی که در طول دوران شیردهی سیگار می کشند، باید گفت که دود سیگار مایه بروز بعضی مرض های زیر در کودکان می شود:
کودکانی که والد و والده سیگاری دارند بیشتر نق می زنند، بهانه گیری می کنند و حفاظت آنها دشوارتر است.
یکی از عوارض سیگار در دوران شیردهی که بسیار خطرناک می باشد نوعی سندروم خپگی کودک در خواب می باشد. ممکن است مولود در خواب بمیرد و این سندروم برای کودکانی که پدر و والده سیگاری دارند لغایت ۷ مساوی بیشتر است.
کودکان مادرانی که به استعمال سیگار می پردازند اغلب دچار تهوع و استفراغ، دل درد و شکمروش می شوند. بعضاً مادران نمی دانند که دلیل این اتفاقات سیگاری است که می کشند که دود آن به چشم مولود آنها می رود. کودکانی که والد و مادر سیگاری دارند با مشکلات تنفسی بیشتری بزرگ می شوند. در دوران بزرگسالی دو الی سه برابر از سایرین با مشکلات مربوط به تنگی نفس و آسم دست و پنجه نرم میکنند.
کودکانی که در فضای خانه آنها دود سیگار است میزان hdl در خون شان کمتر است. برخی چربی های مفیدی که راهبند از بروز مرض ها در ورید های خونی فرد می شود به شدت کاهش می یابد و نهایتاً مایه بیماری های قلبی و عروقی خواهد شد.
برخی تحقیقات توسط دانشمندان نشانه داده است که: ابتلا به سرطان ریه در کودکانی که والد و مادرشان در فضای خانه سیگار می کشند اغلب است و بردباری آن تا دو مساوی افزایش می یابد.
کشیدن سیگار در دوران شیردهی مایه می شود کودک قبل از زمان از شیر گرفته شود و یا گرایش به دریافت مادر نداشته باشد. دود سیگار مایه می شود تا شیر والده کمتر فرآوری شود و غددی که وظیفه سپریدن فرآوری شیر دارند فعالیتشان مختل گردد. برخی هورمون های حیاتی که وظیفه ساخت و ساز شیر مادر را دارند همانند پرولاکتین در شیر والده و در بدن او کمتر ترشح سود.
از روش روش های زیر عوارض سیگار در دوران شیردهی را تفریق دهید و مضرات آن را به کمترین حد شدنی برسانید: بهترین توصیه آن است که به خاطر مولود خود، سلامت و آینده او سیگار را متوقف کنید و از کشیدن آن پرهیز نمایید.
اگر نمی توانید سیگار را ترک نمایید حتما کمتر از آن استفاده نمایید. نوزادانی که مولود اشخاصی هستند که بیش از یک پاکت در روز سیگار می کشند بسیار در معرض خطر هستند.
ترجیحا سیگار را بعد از اینکه به کودک خود شیر دادید بکشید. فاصله زمانی به گونه ای باشد که دست کم پس از سیگار، لغایت یک ساعت و نیم احتیاج به شیردهی به کودک نباشد. در این فاصله زمانی میزان نیکوتین مصرف شده در خون شما به نصف می رسد.
هرگز در اتاق کودک سیگار نکشید در ایوان خانه، روبرو پنجره و جایی که دود به خانه وارد نمی شود این پیشه را انجام دهید.
همچنین در فضاهای بسته در شب اثناء خواب در اتومبیل سیگار نکشید. قبل از صریح کردن سیگار به این اندیشه کنید که شدنی است چه گزند هایی به آینده فرزند خود با اتمام این عمل برسانید.
برای مشاوره بیشتر در این زمینه و همچنین راه های ترک سیگار مادر در دوران بارداری و شیردهی با مشاوران مرکز سلامت ن در ارتباط باشید.
دغدغه ی آبستن شدن و یا نشدن، یگانه از موضوعاتی است که برای اکثر زوج ها بعد از رابطه جنسی پیش می آید. متاسفانه باورهای غلطی در ارتباط با سررسید باردار شدن و نشدن خانم وجود دارد. یکی از متداول ترین سوالات راجع به بارداری، شکیبیدن بارداری در روز واپسین،انجام می باشد که در این باره توضیحاتی را ارائه می دهیم.
بعضی از زوجین رابطه جنسی در دوران ی را بی خطر ترین رابطه از لحاظ حامله نشدن می دانند. این باوری نادرست است، با این که شکیبیدن بارداری در روز فرجام و به طور کلی در دوران قاعدگی ناچیز است و تن در مختصر بارورترین حالت خویش پیمان دارد، اما گمان کردن بارداری هستی دارد.
به نقل از اوما:
چرخه ی معمولا ۲۸ روزه است اما در برخی بانو ها این چرخه کوتاهی تر است و ممکن است ۲۳ روز باشد.
در چرخه اختصار قاعدگی روز نخست ی، روز نخست چرخه است و تخمک گذاری شروع می شود. به معنای دیگر، در برخی بانو ها سررسید بین تخمک گذاری و ی کوتاهی است. به همین انگیزه بهتر است موعد تخمک گزاری را به خوبی بدانید و به علائم تخمک گذاری رحم توجه داشته باشید. در نتیجه احتمال بارداری در روز فرجام برای این گونه کسان هستی دارد. اگر در روز پسین ی تقرب داشته باشید، شدنی است ۵-۴ روز پس از تخمک گذاری، آبستن شوید.
در چرخه های ۳۰-۲۸ روزه هم شدنی است فرد در دوران ی حامله شود. و نمی طاقت شکیبیدن بارداری در روز پایان و به طور کلی در دوران قاعدگی را صفر در عقیده گرفت.
بعضی از بانو ها نزدیک به زمان تخمک گذاری خونریزی و لکه بینی دارند و اگر ی منظمی ندشته باشند،در تشخیص موعد صحیح تخمگ گذاری مبتلا مشکل میشوند و بردباری بارداری در این کسان نیز وجود دارد.
به طور کلی می نا گفت شکیبیدن باروری در دوران قاعدگی مختصر است ولی صفر نیست. اگر هدف بچه دار شدن دارید، بهتر است موعد دیگری را برای اقدام به بارداری گزینش نمایید.
چنانچه سیکل قاعدگی شما ۲۸ روزه باشد، حدودا ۱۲ لغایت ۱۶ روز بعد از اولین روز قاعدگی شما تخمک گذاری می کنید که اگر با مدت سررسید معمول ی یعنی ۷ روز که باشید، حدودا ۵ روز بعد از ی تخمک گذاری اتفاق می افتد. حال اگر در روز واپسین،انجام ی نزدیکی داشته باشید با فرض زنده پایدار گذاشتن اسپرم در این ۵ روز، امکان بارداری شما هستی دارد.
چنانچه سیکل قاعدگی شما ۲۲ روزه باشد در چنین حالتی معمولا تخمک گذاری فاصله ی زمانی اقلیت با انتهای ی شما دارد. پس احتمال بارداری در روز آخر نیز بیشتر است.
معمولا مادران در دوران بارداری مبتلا عارضه های بسیاری می شوند. این دوران با تنش های خاصی به اتفاق است و می تواند مادران آبستن را مبتلا افسردگی و ناامیدی یا ضعف و پریشانی کند.
فواید ریلکسیشن در دوران بارداری میتواند مادران را از این نوع عوارض جانبی حفظ نماید و به آنها کمک نماید تا بتوانند این دوران را با موفقیت سپری نمایند.
ریلکسیشن در دوران بارداری مایه میشود لغایت روند رشد جنین و شاخص های سلامت مادر و جنین حائز روند مثبت باشد. همچنین در دوران بعد از تولد نوزاد نیز آثار مثبت خویش را بر نوزاد نمایان سازد.
تحقیقات نشان می دهد که مادرانی که در دوران حاملگی حائز استرس های شدید و هیجانات می شوند فرزندانشان پس از زایش دارای مشکلات، خطرات عصبی و ناراحتی های بیشتری هستند.
اطرافیان به گزیده تر همسر، خانواده و دوستان می توانند به عنوان حمایت کننده از تنش ها و استرس های شخص آبستن کم کنند. این افراد باعث می شوند الی فرد دریافتن کند حامی دارد و دچار افسردگی های ناشی از انفرادی نشود.
معمولاً نسوان در دوران بارداری دچار ناراحتی های روحی می شوند و به طرز قابل توجهی شکننده می شوند. ممکن است احساساتی مانند یأس و خوف بر آنها مسلط گردد. این استرس ها و هیجانات شدید شدنی است عوارض ناخوشایندی بر فرد و جنین ن حامله داشته باشد. ریلکسیشن ن حامله می تواند گزند های ناشی از این خطرات را به شیوه قابل توجهی تفریق دهد. ریلکسیشن در بارداری با به کارگیری شیوه هایی که به صورت روزمره و متدهای مبارزه با استرس تمرین می شوند.
در طی یک آزمایشی که بر روی ۱۰۰ نفر از ن آبستن اتمام شده است نشانه دیتا شده است که:
نی که از ریلکسیشن دوران بارداری استفاده نموده اند بعید سر، اندازه قد و نمره کولیک نوزادان حائز وضعیت بهتری نسبت به دسته جمعی بوده است که از فواید ریلکسیشن در دوران بارداری استفاده نکرده اند.
همچنین این مطالعات نشانه داده است که:
مادرانی که از فواید ریلکسیشن در دوران بارداری استفاده نمودند حائز وضعیت بهتری از لحاظ روحی و جسمی بوده و زایمان بهتری داشته اند.
همچنین اولاد آنها نیز کمتر بی تابی نموده و کسان در این گروه شیر دهی بهتری نیز داشته اند.
فواید ریلکسیشن در دوران بارداری از راه آموزش یک سری حرکت های ساده و کوتاهی برای فرد برپایی می شود. مادر باردار می تواند با سپریدن آنها به خود آرامش دهد و وانگهی مایه می شود که تنش های روحی وی کمتر شود.
از راه هایی که بانوان در دوران بارداری به آن علاقه دارند و موجب ریلکسیشن در دوران بارداری می شود، گرم کردن بدن آنها می باشد. این روش از طریق حوله داغ، کیسه آب گرم و یا پیمان دریافت در وان آب گرم و یا دوش حمام آب گرم می باشد. این روش می تواند بسیاری از تنش ها و استرس های دوران بارداری را در آنها تفریق دهد.
در شیوه گرم کردن بدن مادر باردار به قصد کسب فواید ریلکسیشن در دوران بارداری استفاده از دوش آب گرم و راه های گفته شده معمولا مشکلی ندارد.
اما برای اتمام این این طریق از ریلکسیشن توصیه می شود از سونا جکوزی و نشستن در وان آب داغ بهرهگیری نشود چرا که شدنی است اگر اغلب از ۱۰ دقیقه در آب گرم پیمان بگیرید و بدن دمایش از ۳۹ درجه بگذرد عارضه ای به اسم هایپرترمیا ایجاد شود که شدنی است موجب از حال رفتن والده یا از بین رفتن جنین گردد.
یکی دیگر از راه های جذب فواید ریلکسیشن در دوران بارداری استفاده از مدیتیشن می باشد. مادران می توانند به چهره یومیه در برنامه های کوتاهی مدت ۵ دقیقه ای از طریق ها، شیوه های مدیتیشن و تنفس عمیق کاربرد نمایند.
افکار و رفتار خویش را بر یک هدف وگرنه و یک مسئولیت خطیر به نام مادر شدن و مسئولیت داشتن یک فرزند در خود بپروراند. مادر باردار با این پیشه به خویش روحیه می دهد تا بتواند با روحیه بهتری به دوران بارداری خود پیوستگی دهد.
توجه داشته باشید در دوران بارداری در هفته های چهارم تا ششم اگر از شیوه آب گرم بهرهگیری نکنید زیرا شدنی است آسیب های جدی مغزی و نخاعی به جنین وارد شود و شایستن سقط آن وجود دارد.
همچنین قرار دریافت در معرض حرارت موجب کاهش اختناق خون والده باردار می شود و اکسیژن رسانی به جنین دچار سخت می گردد. فشار خون پایین سرگیجه و خستگی شدید را برای شخص به پیگیری دارد و برای جنین خطرناک می باشد.
در جکوزی به دلیل اینکه آب گرم با خفقان وارد استخر می شود می تواند موجب گزند دید جنین شود. پس از جکوزی به هیچ عنوان بهرهگیری نکنید!!!
از دیگر گذرگاه های ریلکسیشن در دوران بارداری که می توانند کمک کننده باشند، دربرگیرنده موارد ذیل هستند:
نکته ای که به مادران حامله می توان گفت آن است که بارداری هم مقطعی از زندگی است و می تواند اتفاقات خوبی را برای شما رقم بزند.
پس مادران آبستن تلاش کنید که از این دوران لذت ببرید، کمتر کار کنید، بیشتر گفتگو کنید. همچنین طریق های ریلکسیشن در دوران بارداری را به چهره روزانه تمرین کنید و منظم اتمام دهید.
درد در واژن در دوران بارداری می تواند علت های گوناگونی داشته باشد.اما بسیاری از این رنج ها نیز طبیعی هستند و حاصل سیر طبیعی رشد جنین در شکم مادر محسوب می شوند. همانطور که جنین در شکم والده رشد می کند به رحم اختناق می آورد و این خفگی ماهیچه های اطراف واژن را مبتلا درد می کند. اما جز این علت های دیگری نیز وجود دارد که با پروا به حساسیت درد واژن در دوران بارداری بهتر است دائم به موقع و به دقت چک شود.
علاوه بر درد واژن شدنی است دردهای دیگری در سینه و پاها حس شود که در صورت همزمانی با درد واژن باید به طور کامل برای طبیب روشنگری داده شوند.
مشخص است که هورمون ها در سلامت واژن تأثیر بسیاری دارند و همانطور که تفریق سطح هورمون ها می تواند مایه خشکی واژن و ایجاد درد در زمان رابطه جنسی شود.
این هورمون ها می توانند در دوران بارداری نیز عوارضی مانند درد در واژن را پدید آورند.
پس یکی از اولین بررسی ها در این گویه می تواند رسیدگی هورمون ها با آزمایش خون باشد.
عفونت های رحمی اعم از اینکه عفونت باکتریال باشند یا قارچی نیاز به درمان و تعقیب فوری دارند.
برای تشخیص آنها باید بی درنگ برای معاینه به طبیب مراجعه شود.
همان طور که در شرایط پیش از بارداری احتمال عفونت واژن وجود دارد در دوران بارداری نیز این گمان کردن نیرومند است.
که البته به علت وجود جنین در رحم به تعقیب بیشتری نیاز دارد.
همچنین ممکن است بعضی عفونت های ویروسی و بیماری های مقاربتی نیز باعث درد واژن در دوران بارداری شوند.
در همه نقاط بدن لیگامان ها به عنوان حفاظت کننده ماهیچه ها تکاپو می کنند.
لیگامان های محافظت کننده از رحم و یا لگن پس از افزایش وزن مادر و پس از اینکه ماهیچه های گوشه ها-کناره ها شکم و لگن بیش از حد کشیده شدند مبتلا کشش های طولی زیادی می شوند که برخی مواقع این کشش ها مایه درد در این لیگامان ها می شوند که بعد از مراجعه به دکتر ممکن است نیاز به استفاده از مسکن های موضعی داشته باشند.
دهانه رحم در ماه های پایانی بارداری به علت کشیده شدن بافت رحم به اطراف الی حد زیادی نازک می شود که این نازکی ممکن است مایه درد شود.
البته اگر پزشک تشخیص دهد درد واژن به دلیل نازکی دهانه رحم است دربایستن به درمان خاصی ندارد بلکه نیاز به استراحت بیمار وجود دارد.
این درد برای پزشکان نگران کننده نیست البته باید اقدامات احتیاطی بدست طبیب متخصص در این زمینه اتمام شود.
با توجه به این که اغلب دردهای واژنی در دوران بارداری مهارشدنی نیستند نخست مادر باید مطمئن شود دردهای او خطرناک نیستند.
پس از تشخیص طبیب اعم از اینکه درد واژنی مربوط به عضلات یا لیگامان ها باشد والده باید سعی کند با مسکن های موضعی و یا گرم نگه داشتن و استفاده از دوش آب گرم و … درد را تا حدی مهار کند.
به هیچ عنوان بدون تجویز پزشک اقدام به درمان سرخود و یا خوردن های مسکن ننماید.
اگر رنج ها مربوط به عفونت ها باشد باید با تجویز پزشک داروهای مربوطه به بیمار معرفی شوند و با دوز پسندیده و نهایت دقت خورده شود.
تحقیقات علمی دائما در حال افزایش است و نیازهای تغذیهای خانمها در دوران بارداری واضح تر میشود. از دسته دگرگونی ها بازپسین در زمینه اهمیت اسیدهای چرب امگا 3 در رشد جنین و سلامت والده است. در این وسط مادران باردار میخواهند بدانند مصرف امگا 3 بایسته است یا از راه رژیم غذایی این احتیاج تامین میشود.
امگا 3 از خانواده اسیدهای چرب اشباع نشده است که ماده مغذی بایسته برای سلامت و رشد به شمار میرود. بدبختانه شوربختانه امگا 3 توسط بدن تولید نمیشود و باید در رژیم غذایی قرار دیتا شود یا به وسیله آن را تامین کرد.
تحقیقات پرتو میدهد که دو نوع امگا 3 بیشترین هوده را دارند یگانه EPA و دیگری DHA که هر کدام منافع منحصر به فردی دارند. این دو اسید چرب امگا3 با هم ترکیب شده و در تن پیشه میکنند. اسید چرب EPA از قلب، سیستم ایمنی و پاسخ به التهاب نگهداری میکند و اسید چرب DHA از مغز، چشم و سیستم عصبی مرکزی پشتیبانی میکند. به همین انگیزه است که برای نسوان باردار و شیرده زیاد مهم است.
مصرف کافی اسیدهای چرب امگا 3 برای حفظ ترازمندی مواد هورمون مانند پروستاگلندین بایسته است. پروستاگلندین به تنظیم بسیاری از موارد فیزیولوژیک مهم مانند اختناق خون، ه شدن خون، انتقال عصبی، پاسخ التهابی و عملکرد کلیهها، دستگاه گوارش و فرآوری هورمونهای دیگر کمک میکند.
بسته به نوع اسیدهای چرب در رژیم غذایی شدنی است گونه ها خاصی از پروستاگلندین تولید شود در حالی که بعضی سایر تولید نشود. عدم توازن پروستاگلندین میتواند به مرض منجر شود. نقش امگا3 در تولید پروستاگلندین بسیار مهم است. دوزهای بالای امگا3 برای بهبود و بازداری از اختلالات خلقی استفاده میشود و مطالعات جدید مزایای بالقوه این اسید چرب را در پیشگیری از سرطان و مرض التهابی روده و دیگر بیماریهای خود ایمنی مشابه لوپوس و آرتریت روماتوئید را پرتو میدهد.
روغن ماهی امگا 3 با کیفیت مناسب باید در ی که بانو آبستن مصرف میکند، باشد. هر دو نوع اسید چرب DHA وEPA مهم هستند ولی وجود اسید چرب DHA در دوران بارداری و در مراحل اولیه حیات نوزاد بسیار مهم است.
این چربیهای امگا 3 چربیهای ضروری نامیده میشوند زیرا بدست تن فرآوری نمیشوند و باید از طریق به دست بیاید. نسوان باید حداقل 6 ماه قبل از تخمکگذاری باید مصرف امگا3 را در رژیم غذاییشان قرار دهند.
قطعا نه. سازمان خوراک و دارو رهنمود میکند ن حامله و شیرده و خانمهایی که قصد بارداری دارند 2 الی 3 وعده ماهی با جیوه ناچیز را در هفته در رژیم غذاییشان پیمان دهند. با این حال به دلیل هستی بعضی نگرانیها مربوط به هستی فلزات وزین مانند جیوه در گونه ها خاصی از ماهیها این سخت وجود دارد و معمولا خانمها از خوردن ماهی اجتناب میکنند. با روغن ماهی یک منبع قابل اعتماد برای گرفتن امگا3 در دوران بارداری است.
DHA برای اطمینان از رشد مغز، سیستم ایمنی و عصبی جنین ضروری و مهم است. مصرف اسید چرب امگا 3 قبل از لقاح زیاد مهم است ولی نگهداشتن سطح این اسید چرب در بی گمان متعادل در درازا بارداری نیز بسیار مهم است. اسید چرب DHA در دوران بارداری در مادران کاهش مییابد زیرا به جنین منتقل میشود. در سه ماهه سوم بیشترین مقدار رشد مغز اتفاق میافتد و در این موعد DHA از والده به نوزاد منتقل میشود. مصرف DHA برای اطمینان از رشد مغز، چشم، سیستم ایمنی و عصبی جنین بایسته است و اگر به والده نرسد، میتواند برای او خطرناک باشد. کمبود اسید چرب بایسته میتواند مایه افسردگی پس از زایمان شود.
پس از وضع حمل سطح اسید چرب امگا 3 در مادر کم میشود چرا که تغذیه با شیر مادر ذخایر DHA را در بدن مادر ناچیز میکند. بیچارگی به اسید چرب امگا3 در درازا دو سنه اول حیات نوزاد برای رشد مغز همچنان وجود دارد. به گفته محققان دانشگاه کانزاس نوزادان زاده شده از مادرانی با سطح اسید چرب امگا 3 بالا در هنگام زایمان، در سنه پس هم این ذخایر را دارند.
وجود و تشخیص پولیپ دهانه رحم در دوران بارداری امری شایع و معمول است. با هستی اینکه در اغلب موارد آنها خوش خیم هستند اما معمولا باعث نگرانی مادر باردار می شوند. درمان پولیپ بسته به علائم آن متفاوت است. در بیشتر موارد طبیب راهکارهای محافظه کارانه را ترجیح می دهد. در این مقاله به طور چکیده به نکات مهم درباره آخرین طریق های درمانی، تحقیقات و نقطه نظرات در ارتباط با پولیپ دهانه رحم می پردازیم.
معمولا هستی پولیپ در دوران باردرای به ویژه در خانم هایی که پس از بیست سالگی باردار می شوند و بیش از یک وضع حمل را تجربه کرده اند، امری شایع و طبیعی است. اغلب اوقات پولیپ دهانه رحم علائمی ندارد و مادر آبستن از هستی آن بی تازه است. معمولا طبیب پولیپ را به طور اتفاقی و با معاینه واژینالی هنگام وضع حمل تشخیص می دهد البته اغلب اوقات همین اتفاق می افتد به این معنی که در چهره عدم هستی علائم، طبیب هنگام وضع حمل آن را تشخیص می دهد. معمولا در چهره تندرست پایدار گذاشتن پولیپ حین وضع حمل پزشک متخصص نسوان و زایمان آن را برمی دارد. گاهی اوقات وجود پولیپ با علائم گوناگونی به اتفاق است. ترشحات واژینالی، خونریزی پس از رابطه جنسی، عفونت های مکرر واژن و بوی بد ترشحات در چهره عفونی شدن آن از علائم شایع هستی پولیپ هستند.
در چهره تشخیص پولیپ در دوران بارداری برای اطمینان از خوش خیم بودن آن باید مورد آزمایش و رسیدگی پیمان گیرد. اغلب پولیپ ها کوچک بوده و کمتر از دو سانتی متر درازا دارند. به ندرت پولیپ ها مانند تومورهای سرطانی هستند ولی در چهره تشخیص طبیب باید کل پولیپ ها برداشته و باره تست پیمان گیرند لغایت از خوش خیم بودن آنها اطمینان حاصل شود. رنگ پولیپ ها معمولا قرمز آلبالویی، بنفش متمایل به قرمز، سفید متمایل به خاکستری است. اندازه و سایز آنها گوناگون بوده و مثل حباب هایی به ساقه های باریک متصل شده اند وانگهی ممکن است به چهره تکی یا چندتایی رشد کنند در عین حال هنوز دلیل دقیق ایجاد و برپایی پولیپ دهانه رحم مشخص نیست اما تحقیقات نشانه می دهد بین التهاب مزمن، افزایش دوره ای و غیر طبیعی ترشح هورمون استروژن و گرفتگی موضعی رگ های خونی دهانه رحم و تشکیل پولیپ ارتباطی هستی دارد.
بسته به نوع پولیپ بهبود آن متفاوت است. همانطور که در بالا اشاره شد طبیب برای درمان پولیپ متورم و کوچکی که علائم پولیپ عفونی ندارد، درمان محافظه حقوق(پول دریافتی) را ترجیح می دهد. اما اگر علائمی از قبیل خونریزی متناوب واژینالی، ترشحات واژینالی، تغییر در نما آن همراه با زخم و التهاب دهانه رحم وجود داشته باشد برداشتن پولیپ همراه با مصرف آنتی بیونیک پیشنهاد می شود.
گاهی اوقات بزرگی و ارتفاع پولیپ به اندازه ایی است که مایه دانستن ناراحتی و درد مادر بارار می شود. شدنی است پولیپ متورم شده از دستگاه بیرون شود و قابل رویت باشد که این مسئله درد و ناراحتی بسیاری برای والده به همراه دارد در این شرایط طبیب پولیپکتومی یا برداشتن پولیپ را رهنمود می کند. شدنی است در پولیپ های ملتهب گواه متاپلازی یا بروز دگرگونی ها پیش از سرطان باشیم. هنوز شیوه تاثیر پولیپ های متورم روی دهانه رحم مشخص نیست. تحقیقات محدودی اثر می دهد وجود این پولیپ ها در دهانه رحم ممکن است باعث تغییر در غلظت ترشحات و ویژگان آنزیم های دهانه رحم شود.
در تحقیقی کار و جنبش گرانولوسیت الاستاز در مخاط دهانه رحم اندازه گیری شد و نتیجه تفاوت بسیاری بین مادران بارداری که پولیپ دارند را پرتو داد. برداشت محققان از این پژوهش احتمال افزایش التهاب و خطر عفونت یا کوریوآمنیونیت به انگیزه هستی پولیپ است و به همین دلیل برداشتن پولیپ را در دوران بارداری پیشنهاد می کنند. اگر احتمال پولیپکتومی یا برداشتن پولیپ هستی ندارد بهبود ضد می و ضد التهابی موضعی را پیشنهاد می کنند.
برای درمان پولیپ می توان با پنس های ویژه انتهای ساقه پولیپ را گرفت و با پیچاندن پولیپ، آن را جدا کرد. بسته به شکل پولیپ ممکن است این طریق در دوران بارداری مورد بهرهگیری پیمان نگیرد. زیرا برخی مواقع اوقات محل پیوندیدن پولیپ خونریزی شدید می کند که میتواند برای شرایط بارداری خطرساز باشد. در این چهره از دستگاه الکتروکوتر با تنظیمات دقیق برای جلوگیری از خونریزی کاربرد می کنند. در بیشتر موارد با کمک یک لیگاتور جراحی انتهای پولیپ می بندند و آن را متمایز می کنند. در اغلب موارد برای از بین بردن ریشه پولیپ از دستگاه الکتروکوتر یا لیزر استفاده می کنند. به علت عفونی بودن بیشتر پولیپ ها معمولا پس از برداشتن آنها آنتی بیوتیک نیز تجویز می شود. آنتی بوتیک برای ممانعت از بروز علائم اولیه عفونت یا برای پیشگیری از عفونت نیز پیشنهاد می شود. معمولا زمانی که پولیپ متمایز می شود پولیپ دیگری در همان محل رشد نمی کند. ممکن است پولیپ های دهانه رحم منجر به بروز دشواری ها بالینی دوری ناپذیری از قبیل سقط جنین شوند. خارج کردن پولیپ ها در ابتدای دوران بارداری بستگی به شرایط والده و جنین و چگونگی پولیپ دارد اما معمولا پیشنهاد به برداشتن آن اتمام می شود.
این امر کاملا طبیعی است و شما به عنوان یک مادر اولین بار دگرگونی ها مثانه را در ماه سوم بارداری خودتان مشاهده خواهید کرد. این تغییرات به صورت تکرر در ادرار نما می شوند و رفته رفته به بازبینی زمان با در بی اختیاری در مهار ادرار تشدید می شوند و الی چندین ماه پس از وضع حمل هم پیوستگی خواهند یافت.
یبوست
یبوست یا همان تکرر در پیشاب از نخستین اثر های تغییرات مثانه است، این تغییر به علت افزایش حجم کلیه ها و بزرگتر شدن آنها و در ضمن فرآوری هورمون های ویژه در این دوره می باشد.
عفونت مثانه و مجاری ادراری
در پی تکرر ادرار عفونت مثانه رخ می دهد که این مورد نیاز به بررسی های ویژه پزشکان دارد. بانوان آبستن با داشتن یک برنامه پسندیده می توانند از میزان این مشکلات بکاهند.
دفع ریزاندامگان بدون عفونت در مثانه
ن در دوره بارداری ممکن است مبتلا دفع ریزاندامگان در پیشاب بدون عفونت مجاری ادراری باشد که این احتمالاً اولین اثر پیلونفریت باشد. به خاطر همین خانم ها مداوما بایستی چکاپ شوند.
وجود خون در ادرار
در صورتی که عفونت های دستگاه ادراری به حد فوقانی برسند و مثانه دچار ویرانی گردد شدنی است اندکی خون هم در پیشاب دیده شود. و شما باید به طبیب متخصص مراجعه کنید.
همورئید
بواسیر هم یکی سایر از مشکلات بارداری است که ممکن است با افزایش تنگنا سر نوزاد و یبوست برای بانو حامله رخ بدهد. این دشوار با اصلاح رژیم غذای و چند هفته پس از زایش نوزاد کاملا رفع خواهد شد بعد نباید نگران آن بود.
بی اختیاری در پیشاب طی ماه های پسین بارداری و چند ماه پس از زایمان
ممکن است شما به علت یا دلایلی در ماه های پایان بارداری بشوید به نحوی که یک خندیدن کوچک هم باعث شود این وضع برایتان رخ دهد.
تغییر مثانه و افزایش حجم آن
در هنگام بارداری به دلیل تغییر در عضلات دیواره مثانه حجم مثانه شما دوبرابر حالت قبل خود خواهد بود
خیر به گفته کارشناس مامایی سمیه شیرانی تغییرات مثانه پس از بارداری حذف می شوند و بهبود می یابند اما برخی از آن ها چندین ماه پس از بارداری ممکن است ادامه داشته باشد مثلا بی اختیاری در ادرار.
بانوان در مرحله بارداری به سبب افزایش فشارهای شکمی برآمده از بزرگ شدن نوزاد وکیسه رحمی دچار بی اختیاری در پیشاب میشوند. این افزایش تنگنا رحمی خود سبب خفگی به کف لگن و حس کمردرد در این دوران هم است. سن و وزن بانوان در این زمینه هم دارای اهمیت بسیاری است.آسیب به اعصاب کنترل کننده مثانه، جنبش مجرای خروج ادرار و مثانه در طول بارداری، اپیزیوتومی از دیگر دگرگونی ها مثانه است که می تواند سبب برپایی بی اختیاری به مدت طولانی تر و حتی پس از زایمان شود.
بی اختیاری رایج در نسوان آبستن از گونه بی اختیاری استرسی می باشد. در این نوع از بی اختیاری به خاطر اسپاسم های ایجاد شده در مثانه، متانه بیش فعال شده ودر نتیجه فرد مهار ادرار خویش را ازدست می دهد.
حالت دیگری از دگرگونی ها مثانه که سبب بی اختیاری در ادرار میشود منازعه ماهیچه اسفنکتر مثانه به سبب افزایش فشارهای شکمی است.
تغییر در الگوی اخذ مایعات
به جای مصرف نوشیدنی های کافئین دار که مثانه را تحریک می کنند دربایستن خود را ازطریق آب و میوه جات تندرست تامین کنید. تاجایی که می توانید کوشش کنید گوجه، نوشابه، شکلات و نوشیدنی های الکلی را از رژیم خویش حذف کنید. روزانه هشت لیوان آب بنوشید و مطمئن باشید نوشیدن کمتر آب از این مقدار می توانند سبب افزایش عفونت های ادراری در شما بشود.
انجام ورزش های همیشگی و تمرینات کگل
سعی کنید به پیاده روی بروید و یومیه چندین بار تمرینات کگل را تکرار کنید. تمرینات کگل منجر به تقویت استخوان لگن و مانع دگرگونی ها مثانه می شود. سعی کنید در هر وعده یکبار تمرینات کگل را سپریدن دهید و چنانچه آگاهانیدن کامل ندارید از فیزیوتراپ ها کمک بگیرید. این کار را با ده انقباض ده دقیقه ای در هر وعده آغاز کنید و رفته رفته به موعد آن بیفزاید.
روش های رفتاری
شما می توانید یک جدول تعبيه کنید وبا یاد داشت غذاهای که می خورید و سررسید های که در آن ها مبتلا بی اختیاری ادراری میشوید، مدل (اروپایی) ها و فاکتورهای کارساز در بی اختیارتان را به دست آورید. با این پیشه شما غذاهای را که سبب تحریک مثانه شما میشود را کشف می کنید و می توانید آن ها را از منوی غذای تان حذف کنید و به راحتی می توانید قبل بینی کنید کی باید به سرویس بهداشتی برویید. البته این روش در ممانعت از تغییرات مثانه هیچ تاثیری ندارد و فقط یک جنبه بهبود گرانه دارد.
تمرین دادن مثانه
در این طریق شما در هنگام عادی که دچار بی اختیاری نیستید، هنگامی که حس می کنید دستشویی دارید چند دقیقه یا چند لحظه آن را نگه دارید. با این شغل با تمرین دادن عضله اسفنکتر گیر از ایجاد دگرگونی ها مثانه و تقویت آن بشوید.
در روشی سایر از تمرین دادن مثانه زمانی که مبتلا تکرر ادرار هستید فواصل ادرار خود را می افزاید لغایت آنکه به حالت نرمال قبل از بارداری برسید. این شیوه هم سبب تقویت مثانه شما و ممانعت از تغییرات مثانه خواهد شد.
در یک مدل دیگر از همین طریق در هر حالتی که هستید کوشش می کنید دستشویی کردن را یک چهارم به دیرکرد بیندازید و هر هفته به این موعد بیفزایم الی مشکل حل شود.
نی که طی دوران بارداری ورزش انجام میدهند سالمتر هستند. ورزش فواید زیادی خصوصا برای افراد باردار دارد. برخی از زایای ورزش برای نسوان حامله عبارت است از:
نی که به اتمام تمرینات یا ورزش خو دارند، در دوران حاملگی نیز می توانند همچنان به اتمام تمرینات ورزشی اقدام کنند. انتها تمام کار و جنبش ها باید تحت عقیده طبیب باشد. و او گونه ورزش یا کار و جنبش را تایید کرده باشد.
مربیان ورزش بانوان و مشاور ن معتقدند که اثناء بارداری مفاصل نسوان سست میشود. و حفظ ترازمندی نیز دشوار تر می شود. برای بازداری از این وضعت، مادران حامله حتما باید تحرک داشته باشند. اتمام ورزش منظم هر چند سبک، می تواند به حفظ سلامتی مفاصل و به ممانعت از وارد شدن گزند به تن کمک کند.
ایمنی والده و جنین بسیار مهم است، فلذا پیش از تدارک دیدن هر برنامه تناسب اندام جدید، همیشه باید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و طبیب مراقب خود صحبت کنید. اگر قبل از بارداری ورزش اتمام نداده اید، لزومی ندارد که به محض حامله شدن یک ورزش و تمرین دشوار را سپریدن دهید. می توانید از یک پیاده روی ساده شروع کنید. و به مرور تمرینات دیگری نیز به پیاده روی اضافه کنید.
در درازا سه ماهه سوم بارداری معمولا باید از سپریدن فعالیت های زیر دوری کنید:
برخی از تمریناتی که نسوان می توانند در سه ماهه سوم بارداری خود اتمام دهند عبارتند از:
پیاده روی
پیاده روی گرد از بهترین فرم های ورزش برای نسوان باردار است. اگر مشکل قلبی و عروقی ندارید می توانید سرعت پیاده روی خویش را کمی اغلب کنید. هدف دویدن شدید نیست. تنها کافی است که کمی اغلب از پیاده روی سعی کنید.
با این حال اگر پیش از بارداری پیاده روی های سنگین یا دویدن نفس راهبند نداشته اید هیچ لزومی به آغاز پیاده روی سنگین در دوران بارداری نیست. اما اگر تا هفته ۲۷ بارداری پیاده روی نسبتا سنگین داشته اید، لغایت زمانی که مشکلی برای شما قبل نیامده میتوانید آن را ادامه دهید.
شنا و ایروبیک آبی
اگر به استخر دسترسی داشته باشید، به انجام ورزش های آبی رو بیاورید. شنا کردن یک ورزش کامل بدن است. وانگهی می تواند برای نی که طی بارداری درد تجربه می کنند سودمند باشد.
به یاد داشته باشید که حتی در آب سرد نیز تن عرق می کند. و آب از دست میدهد. بنابراین اگر برای یک مدت طولانی شنا میکند حتما آب زیادی نیز بنوشید.
یوگا، پیلاتس و تمرینات مشابه دیگر
یوگا جزء تمریناتی است که انرژی زیادی از مادر باردار نمیگیرد. و فواید زیادی نیز برای آن ها دارد. اتمام تمرینات ذیل برای سه ماهه سوم بارداری پیشنهاد شده است:
انجام این تمرینات تمام گروه های عضلانی اصلی را هدف پیمان میدهد. این تمرینات به شما کمک میکند که تا بی گمان زیادی قوی باشید و روحیه مناسبی نیز برای ادامه بارداری داشته باشید.
از آنجایی که با رشد و نمو جنین انرژی مادر تحلیل میرود. سپریدن تمریناتی مثل پیلاتس برای حفظ انرژی بدن زن حامله کارساز خواهد بود. پیلاتس راه بی اندازه ای برای نسوان برای ایجاد استحکام در دوران بارداری است. همچنین تحقیقات نشانه دیتا است که یوگا میتواند اضطراب و افسردگی دوره حاملگی را کاهش دهد.
تمرینات تیونینگ
داشتن وزن بالا در سه ماهه سوم بارداری هم برای جنین و هم برای مادر خطرناک است. اگر در این شرایط تحرکی هم از سوی مادر بارداری چهره نگیرد خطرات حتی بیشتر نیز خواهد برخی از تمرینات که می توانند مایه تفریق وزن شوند و سلامت مادر را افزایش دهند عبارتند از:
از اتمام تمریناتی که ناچار باشید برای مدت طولانی به پشت بخوابید دوری کنید. به پشت خوابیدن باعث برپایی خفگی به قلب شما و وانگهی مایه خپگی به خونرسانی جنین می شود. در برابر به پهلو بخوابید و تمریناتی اتمام دهی که روی عضلات زیر کارایی بگذارد:
نشانه های بارداری گاهی می تواند فراتر از تهوع صبحگاهی و یا احساس خستگی باشد. خارش واژن، یگانه از عوارض دوران بارداری است. یکی از انگیزه های اصلی عفونت قارچی خارش واژینال می باشد، خارش واژن بر اثر عوامل مختلفی صورت می گیرد. شیوه های گوناگونی برای شفا خارش واژن ارائه شده است در وسط این انحاء استفاده از لیزر مونالیزا علاوه بر ایمن بودن ، عوارض جانبی ندارد و در کمترین سررسید دشوار خارج واژن را حل می نماید . در این مقاله به توصیه متخصص ن خانم سمیه شیرانی محتوا نویس سایت مرکز سلامت ن سلام علل و درمان خارش واژن را برای شما بازگو می کنیم.
آکنه صورت دربرخی بانوان آبستن به شدت تشدید میشود و برای کنترل و شفا آن مشاوره با کارآزموده و خودداری از مصرف خودسرانه هرگونه دارو و پماد موضعی توصیه میشود.
درمان آکنه در دوران بارداری به دلیل محدودیت والده حامله درمصرف دارو و پمادهای موضعی میتواند به چالشی جدی تبدیل شود و به همین دلیل پیشگیری از به هستی آمدن آن بهترین تدبیر است.
یکی از مشکلهای شایع برای مادران آبستن به وجود آمدن آکنه صورت است. آکنه صورت در دوران بارداری تفاوت خاصی با آکنه در سایر زمانها ندارد و علت اصلی به هستی آمدن آن، تولید بیش از اندازه سبوم داخل سلولهای پوستی و خارج شدن آن به شکل آکنه از کناره فولیکولهای موی روی چهره است. این مقاله به نوشته کارشناس مامایی سمیه شیرانی برای ن حامله می باشد.
بروز آکنه چهره در دوران بارداری به انگیزه ها مختلفی روی میدهد که از آن میان میتوان نوسانهای هورمونی، مصرف بیش از اندازه مواد خوراکی پرچرب و شیرین، استرس مادر، مصرف بعضی داروها، کم توجهی به نظافت شخصی، سابقه آکنه صورت و مواردی از این قبیل را اسم برد.
بنا برمطالعههای انجام شده بروز آکنه چهره در سه ماهه اول بارداری بیش از سایر موعد هاست، زیرا دگرگونیهای هورمونی در ماههای اول بارداری به میزان فراوان بالاست.
اگر مادر حامله در سه ماهه نخست بارداری مبتلا آکنه صورت نشود، به شکیبیدن فراوان در پیوستگی بارداری پوست او دچار دگرگونی نخواهد شد.
تمامی آکنهها در دوران بارداری نیاز به بهبود پزشکی ندارند و به طور طبیعی با پیوستگی بارداری و بازگشت هورمونها به سطح طبیعی آکنه صورت فروکش میکند، ولی در برخی کسان آکنه چهره بسیار شدید میشود که در این چهره زیر نظر متخصص راهکارهای درمانی ایمن باید مورد بهرهگیری پیمان گیرد.
برای پیشگیری از بروز آکنه دراین دوران، مشاوره با کارآزموده و به کارگیری داروهای ایمن در دوران بارداری توصیه میشود، شست و شوی صورت با آب و شویندههای ملایم پوستی به میزان دو بار در روز میتواند از برپایی آکنه جلوگیری کند.
استفاده از بعضی محصولهای پوستی، چون اسکرابها و ماسکهای چهره به علت تحریک پوست میتواند سبب تشدید آکنه صورت شود.
اگر آکنه چهره در گوشه ها-کناره ها خط رویش موها به هستی میآید، چربی کف سر و موها میتواند عامل آن باشد به همین دلیل شست و شوی روزانه موها میتواند در بازدارندگی از بروز آن اثربخش باشد.
در دوران بارداری استفاده از محصولهای آرایشی را تفریق دهید، زیرا دارای گونه ها مواد شیمیایی و نگهدارنده، چون سرب هستند که میتواند بر جنین اثرمنفی گذارد. برای به کارگیری هرمحصول آرایشی بهداشتی از پزشکان راهبری بگیرید و هرگز خودسرانه هیچ نوع دارو حتی پماد موضعی مصرف نکنید، زیرا پمادهای موضعی نیز به میزانی جذب پوست و بدن میشوند.
برای بازداری از بروز آکنه صورت از تماس دستها با پوست صورت پرهیز کنید و حتماً دستهای خود را پیش از تماس با پوست صورت غسل دهید.
از جمله خطرناکترین داروهای مخصوص شفا آکنه صورت که سبب ایجاد نقصهای مادرزادی در زمان زایش میشوند میتوان داروی ایزوترتینوئین خوراکی یا رتینوئیدهای موضعی را اسم برد.
داروهای رتینوئید موضعی با هستی آکنه به میزان کم جذب تن میشوند، ولی گذرگاه خویش را داخل جریان خویش پیدا میکنند و این میتواند سبب آسیب به جنین یا حتی نوزاد در موعد شیردهی شود.
بیشتر بخوانید:گیاهی معطر که با چاقی مبارزه میکند/ ادویهای بینظیر که آکنه را از بین میبرد/ ریزش مو در آقایان از چه سنی نخست میشود؟
داروهای ممنوعه برای زیبایی پوست در بارداری
داروهای موضعی در بر گیرنده اسید سالیسیلیک هم که دربسیاری از محصولهای آرایشی بهداشتی بدون نیاز به نسخه طبیب وجود دارند میتوانند سبب گزند به جنین شوند.
از جمله داروهای کمابیش مختصر خطر که بازهم باید مصرف آنها تنها با فرمان پزشک انجام شود میتوان اریترومایسین و آزلائیک اسید، محصولهای حاوی بنزویل پراکسید یا اسید گلیکولیک را اسم برد.
تعویض مرتب بالش و ملحفه هم میتواند مانع از تشدید آکنه صورت شود. نوشیدن میزان کافی آب در طول روز، مصرف مواد خوراکی تندرست حاوی انواع میوه و سبزیجات تازه، مواد لبنی، حبوبات، غلات، چای سبز و سایر مواد خوراکی سودمند برای سلامت بدن میتواند سبب کاهش رشد باکتریهای چهره و برپایی آکنه چهره شود.
درباره این سایت